Ciekawe informacje z książki pod tytułem „Życie między wcieleniami”, której autorem jest Dr Michael Newton

Znalezione obrazy dla zapytania życie między wcieleniamiPrzedmowa

Dr Newton nie oparł swoich poglądów na spekulacjach – osobiście przeprowadził sesje hipnoterapeutyczne z ponad siedmioma tysiącami klientów.

Wprowadzenie

Dzięki duchowej regresji, którą można stosować na wiele różnych sposobów, i odkrywanej przez nią wiedzy, możemy łatwiej zrozumieć cel swojego istnienia, a przez to stać się lepszym człowiekiem.

Waga szkolenia i doświadczenia

Prana nie jest samym oddechem, ani tlenem zawartym w oddechu, ale energią związaną z oddychaniem. Dzięki niej można połączyć się z uniwersalną siłą życia wszystkich istot.

By zostać dobrym duchowym terapeutą bardzo ważna jest umiejętność słuchania, a także udzielenie klientowi pierwszeństwa w interpretacji jego własnych, metaforycznych symboli w oparciu o jego osobiste doświadczenia. Dopiero w drugiej kolejności terapeuta może zaproponować swoje rozwiązania i znaczenia.

Praktyka hipnozy w życiu między wcieleniami

Aby skutecznie działać w ramach terapii LBL, trzeba zarezerwować sobie okres co najmniej trzech do czterech godzin.

 

Jeden klient przechodził u mnie przez trzy sesje, a każda następna opierała się na poprzedniej:

  1. Rozpoczynałem od rozmowy wstępnej i lekkiej, półgodzinnej sesji hipnozy, by określić otwartość klienta. Jeśli byłem niezadowolony z poziomu uzyskanego transu, klient przychodził do mnie na więcej sesji treningowych.
  2. Druga sesja była zwykle poświęcona dotarciu z klientem do jego dzieciństwa, łona jego matki i ostatniego wcielenia, ale z pominięciem sceny śmierci i wejścia do świata dusz.
  3. W końcowej, długiej sesji LBL szybko przechodziłem z klientem do końca wcielenia przeglądanego w poprzedniej sesji, a po przejściu sceny śmierci wchodziliśmy do świata dusz, by utrzymać ciągłość wizji klienta jako duszy. Zawsze staram się nie przerywać tego fragmentu pamięci klienta i utrzymać go w jednej części.

Rozmowa wprowadzająca

Najlepsze efekty osiąga się wtedy, gdy klient z wyprzedzeniem wie, jakich procedur będzie używał terapeuta krok po kroku, co wcale nie zmniejsza aury tajemniczości i podziwu klienta.

Pragnę, aby moi klienci zrozumieli nieco sam mechaniczny proces hipnozy, i nie przeciążam ich klinicznymi szczegółami. Zbyt drobiazgowa wiedza techniczna o głębi transu sprawia, że niektórzy są w początkowej fazie sesji zbyt zajęci analizą tego, co doświadczają.

 

ograniczam moje rozmowy o odmiennych stanach świadomości do następujących kwestii:

  1. Stan Beta jest stanem pełnej przebudzonej świadomości.
  2. Stany Alfa obejmują lekki, średni i głębszy stan transu.  a) lżejszy występuje zwykle w czasie medytacji;  b) średni potrzebny jest zazwyczaj do odkrycia pamięci z dzieciństwa i urazów psychicznych z przeszłości, i jest przydatny do modyfikacji behawioralnej, takiej jak porzucanie nałogu palenia i powiększania albo redukcji wagi ciała;  c) głęboki stan pozwala na odkrywanie pamięci o poprzednich wcieleniach.
  3. Stan Theta jest tak głęboki, jak stan występujący tuż przed utratą świadomości. Objawia on obszary nadświadomego umysłu, w którym zawarty jest zapis naszej duchowej aktywności pomiędzy wcieleniami.
  4. Stan Delta to głęboki, nieświadomy sen.

Próbuję przedstawić uproszczoną wersję odmienionych stanów świadomości w formie lekkiej rozmowy, aby uwolnić klienta od jakiegokolwiek niepokoju spowodowanego przekonaniem, że hipnoza to coś „nienaturalnego” lub „tajemniczego”.

W czasie spotkania wstępnego wyjaśniam klientom, że w bardzo relaksujący sposób przeniosę ich z powrotem do duchowego domu. Mówię im, że wejście do świata dusz będzie jak oglądanie filmu o samym sobie.

Dotychczasowe poglądy klienta

Każdy terapeuta powinien również uważać na własne uprzedzenia i początkowe wyobrażenia.

„W jakim celu osoba przyjeżdżająca do mnie z bardzo daleka i płacąca mi honorarium, miałaby wymyślać własne fantazje? Przecież to oszukiwanie samego siebie”.

Prawda emanująca z pamięci przechowywanej w nieświadomym umyśle jest wzmacniana przez zdolność myślenia i rozumowania świadomego umysłu.

Pytania zadawane przez osobę prowadzącą sesję stymulują zdolność rozumowania klienta, ponieważ umysły świadomy i nieświadomy zaangażowane są jednocześnie.

Na koniec sesji LBL większość klientów przyznaje, iż czują, że ich wizualizacje są prawdziwe.

Lista postaci i życia klienta

najważniejszą przyczyną zdecydowania się na regresję w życie między wcieleniami jest pragnienie poznania powodu i celu pojawienia w tej inkarnacji na Ziemi.

W poszukiwaniu odpowiedzi na pytanie o cel życia jednym ze sposobów jest przejrzenie listy najważniejszych osób z życia klienta.

Proszę klienta by przyniósł ze sobą listę tych osób, spisaną na kartce papieru wraz z krótkim opisem każdej z nich.

Część mojego listu do klienta potwierdzającego umówione spotkanie zawiera następującą treść:

„Aby pomóc mi w pracy z twoją grupą dusz w czasie nadchodzącej sesji, przygotuj listę imion osób, które wpłynęły na twoje życie wraz z opisem związku, jaki cię z nimi łączy. Powinieneś ująć: rodziców, dziadków i babcie, ciocie i wujków, braci i siostry, partnerów i małżonków, dzieci, kochanków i najlepszych przyjaciół. Lista ta powinna być jak najbardziej zwięzła, zawierając tylko osoby najbardziej znaczące. Dodaj też po kilka słów opisu ich osobowości. Przykład: Bill – najlepszy przyjaciel, dowcipny, uduchowiony, obiektywny, śmiały.

Klientowi mówię, że ta lista jest potrzebna mnie, a nie jemu.

Czasami ktoś pyta: „Mój mąż (żona, rodzeństwo lub przyjaciel) chce być ze mną w czasie sesji LBL. Czy to możliwe?”. Stanowczo odradzam zezwalanie na jakąkolwiek obecność innych osób na sesji z kilku powodów. Przeszkadza to w przebiegu sesji ,a świadomy umysł klienta zdaje sobie sprawę, że w trakcie sesji obecna jest trzecia osoba. Prywatność polega na prawie klienta do wyjawienia lub utrzymania czegoś w sekrecie. Osoba poddana hipnozie musi być wolna od ciężaru nadzoru sprawianego przez inne osoby w intymności duchowej regresji. Kiedy klient wie, że ktoś z rodziny lub przyjaciel patrzy i przysłuchuje się jej najbardziej intymnym myślom, narasta w niej wewnętrzny konflikt.

Ostatnie instrukcje dla klienta

Najpierw wyjaśniam, że chociaż w samą hipnozę wejdzie bardzo szybko, to kluczem do sukcesu jest jej pogłębianie. Oznacza to, że przeprowadzimy trochę ćwiczeń rozgrzewających, jak oddychanie, relaksacja ciała i wizualizacje.

Długie wizualizacje są bardzo korzystne w dobrej terapii LBL.
Przed wprowadzeniem w hipnozę wyjaśniam klientom, a szczególnie osobom u których dominuje lewa półkula, że w czasie pogłębiania nie muszą analizować tego, co się dzieje.

Z każdym klientem ustalam, jakie sceny najbardziej chciałby wizualizować.

Wyjaśniam wcześniej, że duchowa regresja polega na przenoszeniu się w przeszłość, oraz że będziemy przeprowadzali serię ćwiczeń rozgrzewających.

Najpierw będziemy ćwiczyć wyobraźnię, albo twórcze śnienie, a następnie zaprowadzę go w okres dzieciństwa.

Kiedy jest jeszcze w stanie pełnej świadomości, chcę by wiedział, że nie zamierzam odkrywać żadnych ciężkich urazów z dzieciństwa, gdyż taką terapię najlepiej przeprowadzać długoterminowo ze specjalistą zdrowia psychicznego.

Wyjaśniam dalej, że będziemy rozmawiać jedynie o prostych, pogodnych wspomnieniach, jak zabawki, zwierzęta domowe i fakty związane z domem.

Oznajmiam, że po kilku przystankach w dzieciństwie przejdziemy dalej do łona matki.

Wyjaśniam, że kilka minut spędzimy wewnątrz jego matki, gdzie zadam kilka prostych pytań, a następnie przeniosę go w przeszłe życie.

Powinni zrozumieć, że ten przegląd przeszłości jest konieczny, ale będzie skrócony, ponieważ naszym głównym celem jest szybkie przejście przez doświadczenie śmierci, aby naturalnie wejść do świata dusz.

Wprowadzenie klienta w hipnozę LBL

Szybkie indukcje są zazwyczaj skuteczne z osobami uległymi, podatnymi na sugestię, lub z klientami hiperaktywnymi, nie będącymi w stanie się zrelaksować i wymagającymi szybkiego uwolnienia, a także z osobami, które już wcześniej wiele razy wchodziły w hipnozę. Indukcja powolna i permisywna przynosi dobre rezultaty z mało elastycznymi, analitycznymi osobami, które obawiają się być pod cudzą kontrolą, albo tymi klientami, którzy dobrze reagują na delikatniejsze podejście.

Pragnę polecić stosowanie powolnej i uregulowanej indukcji we wszystkich sesjach duchowej regresji. Takie podejście dobrze zespala się z przedłużonymi technikami pogłębiającymi. Chociaż wyższe stany Alfa wystarczają do regresji w poprzednie wcielenia, to do regresji w życie między wcieleniami potrzeba głębszych stanów Theta.

Takie zachęty jak obecna na krótko w tle spokojna, niebiańska muzyka, albo użycie płomienia świecy dla skupienia wzroku – pozwalają na stworzenie duchowego połączenia ze światłem i dźwiękiem.

Etapy hipnozy

Świadomy umysł, nasze centrum krytycznego, analitycznego, naśladującego, codziennego rozumowania. Druga, środkowa warstwa to podświadomy umysł, w którym przechowywane są wszystkie fizyczne wspomnienia, włącznie z tymi z poprzednich wcieleń. To jest także centrum emocji i wyobraźni. Wydaje się, że twórczy ludzie o większej aktywności prawej półkuli mózgu są w stanie łatwiej docierać do tego obszaru, niż osoby z dominującą lewą półkulą. Głęboko w centrum tych koncentrycznych pierścieni znajduje się nadświadomy umysł zawierający pamięć naszej boskiej duszy.

Wykorzystanie etapów hipnozy da nam możliwość wejścia, wyjścia i przechodzenia pomiędzy tymi mentalnymi poziomami.

W stanie Theta uzyskujemy wgląd w genezę naszego istnienia, wszystkie przeszłe wcielenia, życie między wcieleniami.

Amerykańskie badania wykazują, że około 10-15% populacji to osoby wysoce wrażliwe, a 70-80% należy do grupy o średniej wrażliwości, natomiast od 10-15% to osoby nie reagujące na hipnozę lub minimalnie wrażliwe. Większość klientów z tej ostatniej grupy, którzy odnieśli w końcu sukces, wymaga jakiejś formy ciągłego pogłębiania transu aż do samej bramy do świata dusz.

Pogłębianie i wizualizacja

Pogłębiając stan hipnozy klienta, stosuję długą i kierowaną wizualizację.

Korzystam z ćwiczeń ideomotorycznych i pracuję z pogłębiającym się stanem relaksu.

Bez względu na głębokość hipnozy, używam słów tego typu: „Jako wieczna istota czystej i świetlnej inteligencji pozwól swojej ludzkiej świadomości dotrzeć do tego światła, które jest twoją prawdziwą tożsamością”.

Ćwiczenia pogłębiające w tej fazie sesji, które obejmują długie wizualizacje pięknych gór lub plaży, zabierają około czterdziestu pięciu minut.

Pobudzam jego wyobraźnię, wprowadzając stopniowo coraz więcej szczegółów.

Proszę, aby frunął lub płynął nad ścieżkami, schodami, w windzie, zanurzał się w ciepłym piasku, miękkiej trawie czy basenie – co ma przygotować go do stanu duchowego. Te stopniowo budowane wizualizacje są zarówno słuchowe jak i kinestetyczne, a ich celem jest pogłębienie hipnozy i przygotowanie do dalszych doświadczeń.

Poniżej zamieszczam dwa, skrócone przykłady:

Chciałbym, abyś ujrzał teraz, jak oddalasz się od tego pokoju, co raz wyżej i wyżej, w kierunku łańcucha gór. Jest letni dzień; przelatujesz obok miękkich i białych chmur i owiewają cię ciepłe prądy powietrza. Czujesz się niesamowicie lekki frunąc i dryfując w stronę gór, poruszając się bez najmniejszego wysiłku. Gdy pierwsze szczyty są już pod tobą, zniżasz lot i dostrzegasz przepiękną łąkę w znajdującej się poniżej dolinie, (pauza) Coraz niżej i niżej, wokół łąki dostrzegasz duże, majestatyczne drzewa, które tworzą zwarty okrąg, przez co wydaje się ona jakby schronieniem i sanktuarium. Po zejściu blisko ziemi, fruwasz dookoła na zewnątrz okręgu drzew i dostrzegasz pojedynczą ścieżkę, przez którą możesz dojść do centrum tego spokojnego i magicznego miejsca.

Następnie sugeruję klientowi, że w znalezieniu ścieżki pomaga mu ukryta moc. Wejście na łąkę reprezentuje w tym przypadku bramę do świata dusz, a inne symbole, które stopniowo wprowadzam, mają podobne odniesienie do późniejszych doświadczeń duchowych. Na przykład złote promienie słońca tworzące ochronną warstwę ciepłego światła płynącego z góry, wzmagają poczucie bezpieczeństwa, a jasne kolory, zapachy kwiatów i śpiewające ptaki wywołują zauroczenie i zachwyt.

Innym razem umieszczam klienta na nieskończenie długiej plaży wypełnionej ciepłym piaskiem (co reprezentuje niezmąconą ciszę i spokój), u góry krążą mewy (wolność), a do brzegu dobija biała piana (czystość) toczących się fal oceanu (uspokajające dźwięki). Jeżeli klient czuje się komfortowo w wodzie, mogę wprowadzić również zbiornik ze świeżą wodą (oczyszczanie), natomiast czas w tych fantazjach reprezentuje nieskończoność. Oto kolejny fragment tego rodzaju wizualizacji:

Gdy płyniesz w dół, poczuj się coraz bardziej wolny i wolny od przywiązania, oddychasz łatwo i spokojnie, ponieważ płyniesz przez czas i przestrzeń bez najmniejszego wysiłku. Czujesz miłe i ciepłe prądy, delikatnie głaszczące twoje ciało, a gdy dryfujesz dalej w dół, dostrzegasz przezroczyste, białe, okrągłe bańki przepływające obok ciebie do góry. Poruszasz się coraz niżej i niżej. Szybko jesteś w pełni pochłonięty własną, wewnętrzną iluminacją i poprzez wodę wpływasz do pustej czasoprzestrzeni, Wraz z przepływającą rzeką przepływa czas, a my poruszamy się czasami z biegiem nurtu, nie opierając mu się, dryfujemy bez celu, bez trosk, bez niepokoju, i udajemy się do szczególnego miejsca, które przypomina marzenia senne.

Przed osiągnięciem wizualizacji poprzedniego wcielenia, terapeuta powinien bardzo powoli przechodzić przez kolejne sceny. W każdej chwili może pojawić się potrzeba pogłębienia, a dobre efekty przynosi połączenie odliczania z oddychaniem. Oto przykładowe przygotowanie do przejścia do poprzedniego życia:

Poczuj coraz bardziej swój oddech, który za każdym razem zabiera cię coraz głębiej. Gdy będę odliczał od dziesięciu, nabieraj powietrze przy każdej liczbie i poczuj, jak za każdym razem oddalasz się w kierunku tunelu czasu, który na ciebie czeka.

Tempo sesji i modulacja głosu

Terapeuta powinien zawsze głosem wyrażać swoje zaangażowanie i zainteresowanie.

Ostatnie polecenia hipnotyczne przed regresją

Po zakończeniu wstępnych, długich wizualizacji i odpowiednim pogłębieniu stanu hipnozy, przekazuję klientowi następujące instrukcje:

Chciałbym, abyś zaufał swojej zdolności do spoglądania na obrazy, na których występujesz w różnych okresach czasu i w różnych miejscach, odczuwał emocje związane z tymi scenami i odpowiadał na moje pytania bez cenzurowania przekazu. W trakcie naszej wspólnej podróży będę twoim przewodnikiem, a po drodze przyłączą się do nas osoby, które znałeś i kochałeś, włącznie z twoim osobistym przewodnikiem duchowym, który przybędzie, aby pomóc mi pomagać tobie, a także będzie dla ciebie źródłem spokoju i odwagi.

Na początku przyglądaj się po prostu scenom, które odsłaniają się przed twoimi oczami, i z pełnym przekonaniem powiedz mi wszystko, co możesz. W miarę postępu sesji twoja pamięć będzie coraz lepsza, będziesz widział coraz więcej, przyjmował coraz więcej, a twoje zrozumienie wizualizacji będzie na tyle dobre, że pomożesz mi w ocenie tego, co widzisz i czujesz.

Gdy będziesz ponownie doświadczał uczuć i emocji związanych z twoimi przeżyciami w innych ciałach, poczujesz ulgę od mentalnych obciążeń z przeszłości. Zobaczysz rzeczy w nowej, właściwej perspektywie i pojmiesz, jaki mają one wpływ na twoje obecne życie, abyś dzięki temu mógł żyć w harmonii z samym sobą.

Zanim udamy się w podróż, chciałbym, abyś wyobraził sobie, że umieszczam wokół ciebie potężną, przejrzystą złotą osłonę ze światła, która będzie cię chronić od wszelkich zewnętrznych sił i obdarzy cię ciepłem, światłem i mocą. Gdyby pojawiły się jakieś negatywne wspomnienia, odbiją się od tej osłony i nie wyrządzą ci żadnej krzywdy.

Będziesz w stanie rozmawiać ze mną o wszystkim, bez potrzeby budzenia się. W rzeczywistości, nasze długie rozmowy jedynie utrzymają i wzmocnią głębokość twojego transu. W trakcie sesji będziesz słyszał mój głos wyraźnie i będziesz w stanie rozmawiać ze mną bez oporów. Nasza prywatna dyskusja przyniesie ci ulgę i pomoże odsunąć się od świata zewnętrznego.

Przesuwanie się w przeszłość

Stosuje swoją własną technikę cofania w czasie. W moim przypadku proszę klienta o wizualizację długich, krętych, złotych schodów na niebie, których każdy stopień reprezentuje jeden rok jego życia.

Cofniemy się teraz w czasie, rok po roku, do twojego dzieciństwa, aby obejrzeć twoje szczęśliwe wspomnienia. Twój umysł przechowuje wspomnienia o wszystkim, czego doświadczyłeś w momencie zapamiętania. W swoim dorosłym, posiadającym obszerną wiedzę umyśle zanotowane są wszystkie twoje wspomnienia.

Kiedy będziemy schodzić z tych schodów, cofając się w czasie do twojego dzieciństwa, zobaczysz, jak z każdym schodem udajesz się coraz głębiej i dalej. Będzie to tak, jakbym obracał w tył poszczególne kartki z albumu ze zdjęciami, na których zobaczysz siebie coraz młodszego i mniejszego. Kiedy zatrzymamy się na którymś ze stopni, będziesz w odpowiednim do niego wieku.

Jeśli wyczuję, że klient nie jest wystarczająco głęboko w transie, jak powinien w tym momencie, mogę dać mu dodatkowe ćwiczenie związane z liczeniem.

Kiedy będę odliczał od pięciu, pojawimy się na górnym stopniu tych długich schodów, a ty będziesz coraz mniej odczuwał swoje ciało. Pięć… teraz spokojnie i bezpiecznie odrywasz się od swojego fizycznego ciała. Coraz głębiej i głębiej. Cztery… przechodzisz do głębokiego obszaru mentalnego w swoim umyśle… trzy… puszczasz… płyniesz… płyniesz… w stronę górnego schodu… dwa… czujesz lekkość… gdy dryfujesz i fruniesz… fruniesz wolno… jesteś już bardzo blisko górnego schodu… jeden.

Przed odliczaniem wieku klienta w dół schodów jego życia, proszę zwykle o sygnał ideomotoryczny:

Kiedy będziesz gotowy do zejścia z górnego stopnia w bezpieczny sposób, podnieś palce swojej prawej dłoni. Razem będziemy schodzić w dół i w tył czasu.

Jeśli klient nawet w małym stopniu waha się, zamieniam schody w szybko poruszającą się windę, w której zobaczy siebie poruszającego się w dół bez wysiłku związanego z pokonywaniem schodów.

Odliczając schody, często pomijam kilka z nich i przechodzę do wieku dwudziestu lat i wtedy zwalniam. W wieku dwunastu lat mogę się zatrzymać i zasugerować, aby klient sfrunął ze schodów na podwórko swojego domu lub mieszkania, w którym wtedy mieszkał. Proszę o opisanie wymiarów i koloru domu i pytam, czy widzi jakieś wysokie drzewa na prawo, na lewo, może z tyłu miejsca, gdzie stoi. Prowadząc go do domu wybieram najpierw znany mu pokój, przeważnie jego własny, i pytam o rozmieszczenie mebli, łóżka, szafy w stosunku do drzwi. Zaglądamy do szafy i pytam o jego ulubione ubrania, które nosił do szkoły i do zabawy. Po powrocie na schody i osiągnięciu wieku siedmiu lat ponownie wracamy do domu (często jest to już inny dom), gdzie pytam jedynie o ulubione zwierzęta i zabawki.

Gdy klientka odpowiada: „Niech pomyślę, nie pamiętam czy lubiłam cokolwiek wtedy nosić”, wtedy wiem, że próbuje sobie przypomnieć to, wykorzystując świadome wspomnienia. Oznacza to, że w rzeczywistości nie przedstawia tego, co widzi w danej scenie.

Jeżeli wszystko przebiega bez zakłóceń, cofam klienta do najdalszych wspomnień z okresu dziecięcego, aż trafiamy do łona jego matki w momencie tuż przed urodzeniem. Ponieważ klient tuż przed wejściem do łona ma jakieś dwa lub trzy lata, zapewniam go, że mentalne przejście do tego stanu jest dość łatwe.

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google

Komentujesz korzystając z konta Google. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Połączenie z %s